روزنامه هفت صبح، نادر نامدار | کمسن و سالتر که بودم، فیلم سینمایی بابالنگدراز را بهصورت دوبله شده برای اولینبار دیدم. داستان و اتفاقات و روابطش، تومنی صنار با آن چیزی که در کارتون جودی ابوت نشانمان داده بودند فرق داشت. در ورژن سینمایی فیلم، همه توجهم به بازیگر نقش بابالنگدراز یا همان آقای جرویس پندلتون که نقشش را «فرد آستر» بازی میکرد، جلب شده بود. فقط به خاطر همان صدای دوستداشتنی و محشر، به جودی ابوت حق میدادم که عاشق او شود.
آنقدر ساده بودم که تا سالها نمیدانستم آن صدا متعلق به فرد آستر نیست و از حنجره طلایی منوچهر اسماعیلی بیرون میآید. بعدها از سادگی خودم خندهام گرفت اما راستش همین حالا هم فکر میکنم اگر بازیگر جذاب نقش جودی ابوت، منوچهرخان را میدید و صدایش را میشنید، «فرد آستر» را ول میکرد و شیفته و دیوانه منوچهرخان خودمان میشد. البته فیلم خیلی خاص و متفاوت و فاخری نیست اما دوبلهاش محشر است.
از همان دوبلهها که با دیدن و شنیدنش دلت میخواهد فرضیه اغراقشده «ایران بهترین دوبله را در میان تمام کشورهای جهان دارد» را باور کنی! یکی دیگر از صداهایی که دوست دارم، صدای جودی ابوت در ورژن کارتونیاش است. صدای خانم زهره شکوفنده که دخترعموی زندهیاد منوچهر اسماعیلی هم هست، چنان روی شخصیت جودی نشسته که انگار صدای خود اوست.
وقتی در اول نامههایش میگفت: «بابالنگ دراز عزیز»، آنقدر این عبارت را شیرین و قشنگ ادا میکرد که دلم میخواست مخاطب نامههایش و بابالنگ دراز، خودِ من باشم. این صدا را در سریال پزشک دهکده هم شنیدم و با اینکه خیلی خوب از آب درآمده بود اما آن صدای مسحورکننده روی شخصیت جودی ابوت نگذاشت این یکی را هم باور کنم. برای من تا وقتی زندهام، زهره شکوفنده همان جودی است و جودی همان زهره شکوفنده.
شاید به حرفم و به سلیقهام بخندید. ایرادی هم ندارد؛ اما بگذارید بگویم که یکی دیگر از دوبلههایی که به دلم نشسته و هیچوقت از ذهنم پاک نمیشود، صدای گزارشگر کارتون فوتبالیستهاست که اردشیر منظم بهجای او حرف میزد. اصلا برای من، نصف جذابیت این کارتون به گزارشهای هیجانی و احساسی منظم برمیگشت و تصور دیدن این کارتون بدون صدای او واقعا غیرممکن است. راستش فکر میکنم در حق اردشیر منظم کملطفی شده و او میتوانست در واقعیت هم یک گزارشگر موفق فوتبال بشود. باور کنید کارش بدتر از علیفر و خیابانی از آب درنمیآمد.
یکی دیگر از گویندههای محبوبم ناصر طهماسب است. با آن صدای مرموز و عجیب که خوراک نقش دوبله بدمنها و شخصیتهای پر رمز و راز فیلمهاست. صدایش روی شخصیت جک نیکلسون در فیلم درخشش هنوز هم مرا میترساند. هنوز هم از شخصیت «فرمانده کسلر» در سریال ارتش سری بهخاطر نقش و صدای ترسناکش میترسم.
اما آن صدای مردانه و جذاب روی شخصیت «عاشقپیشه» با بازی «همفری بوگارت» در «کازابلانکا» همه این ترس و دلشورهها را میشوید و با خودش میبرد. آنقدر که نمیگذارد خاطره نهچندان خوشایند بازی کردنش در چند فیلم و سریال ایرانی در ذهنم بماند. برای من همفری بوگارتی که صدای ناصر طهماسب از گلویش خارج میشود، بهترین بازیگر و ریک بلین محبوبترین شخصیت تاریخ سینمای جهان هستند.
