روزنامه هفت صبح، آرش پورابراهیمی| شاید اگر دو بمب اتمی طی چهار روز بر روی دو شهر از کشور شما فرود بیایند و در مجموع بیش از 350 هزار نفر را بکشند به نظر برسد که هیچ گزینهای جز تسلیم شدن برای شما باقی نمیماند. این اتفاقی بود که در آگوست ۱۹۴۵ هنگام بمباران اتمی شهرهای هیروشیما و ناگازاکی برای ژاپنیها روی داد و حداقل آنطور که از فیلم اوپنهایمر به نظر میرسد ژاپنیها در شوک ناشی از بمباران اتمی بیدرنگ تسلیم شدند. اما خب روایت تسلیم شدن ژاپنیها به مراتب پیچیدهتر بود.
آنطور که در اسناد وزارت انرژی آمریکا آمده، حتی پیش از بمباران اتمی ژاپن هم امپراتور ژاپن به دنبال راههایی برای پایان دادن به جنگ بود. ژاپنیها دریافته بودند که شانسی برای پیروزی در جنگ ندارند اما امیدوار بودند که موضع اتحاد جماهیر شوروی و همچنین مقاومت سرسختانه در جبهه نبرد به آنها در مذاکرات صلح امکان چانهزنی بیشتری بدهد.
رهبران نظامی ژاپن بهخصوص وزیر جنگ و همچنین فرماندههای نیروی زمینی و دریایی مخالف تسلیم بودند. پس از بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی و در حالی که شوروی هم علیه ژاپن اعلان جنگ کرده بود، شورای سلطنتی ژاپن تشکیل جلسه داد تا درباره تسلیم شدن تصمیمگیری کند. جالب اینکه شورایعالی هم به جمعبندی نرسید چرا که سه نفر از اعضای آن موافق و سه نفر دیگر مخالف تسلیم شدن بودند.
در نهایت این امپراتور ژاپن بود که باید به این عدم تصمیمگیری پایان میداد. امپراتور هیروهیتو با تسلیم کشور به متفقین موافقت کرد. تصمیمی که حداقل برای بخشی از نیروی نظامی ژاپن سنگینتر از آن بود که قابل پذیرش باشد. امپراتور ژاپن پیامی صوتی ضبط کرد تا پیام تسلیم ژاپن را به گوش مردم این کشور برساند، مردمی که بسیاری از آنها قرار بود برای نخستین بار صدای امپراتور را بشنوند.
اما بخشی از نیروهای نظامی تصمیم گرفتند که نوار ضبطشده را پیش از پخش بدزدند و بخشی دیگر هم به دنبال کودتای نظامی بودند. کودتای نظامی علیه امپراتور که به حادثه کیوجو مشهور است و بخشی از اعضای وزارت جنگ و گارد سلطنتی در آن حضور داشتند. اما کودتایی که قرار بود جلوی پخش پیام تسلیم را بگیرد و امپراتور را در حبس خانگی قرار دهد به خاطر عدم همراهی یکی از ژنرالهای مهم ارتش ژاپن بهنام تاناکا شیزوایچی ناکام ماند، ژنرالی که خودش هم چند روز بعد خودکشی کرد. از تصمیم امپراتور برای تسلیم شدن تا اعلام عمومی آن پنج روز طول میکشد و در این مدت آمریکاییها همچنان به بمباران البته غیراتمی ژاپن ادامه دادند.
نمیدانیم که اگر ژاپنیها تسلیم نمیشدند چه سرنوشتی در انتظار این کشور بود. برنامه آمریکاییها این بود که یک بمب اتمی دیگر در آگوست و سپس بمب دیگری را در سپتامبر برروی ژاپن بیندازند. نیروهای شوروی هم احتمالا به سوی ژاپن پیشروی میکردند. امپراتور ژاپن معتقد بود که در صورت ادامه «همه کشور به خاکستر تبدیل خواهد شد». تسلیم ژاپن رسما به جنگ جهانی دوم پایان داد و بمباران اتمی ژاپن تنها باری بوده که تا امروز بمب اتمی در نبردی نظامی به کار گرفته شده است.
