روزنامه هفت صبح، حمید رستمی| یک: یکی از مهمترین و باکیفیتترین مدالهای طلای تیمی بازیهای آسیایی مربوط به فوتبال است که بعد از انقلاب سه بار نصیب تیم ملی فوتبال ایران شده و در این میان تیمی که در سال ۱۹۹۸ و تحت مربیگری منصور پورحیدری عازم بانکوک شده بود، قهرمانیاش چندان قابل انتظار نبود بهخصوص بعد از اتفاقات حاشیهای جامجهانی و مشکلات دروناردویی که به تغییر مربی انجامید و جلال طالبی عطای نیمکت تیمملی را به لقایش بخشید.
منصورخان باید در کمتر از سه ماه تیم را ریکاوری کرده و آماده مسابقات آسیایی میکرد که آنهم بعد از باخت سهگله در بازی تدارکاتی برابر کویت و متعاقب آن جلوگیری از دعوت افرادی چون افشین پیروانی، نعیم سعداوی، احمدرضا عابدزاده، خداداد عزیزی، رضا شاهرودی، مهرداد میناوند، مهدی پاشازاده، مجید نامجو مطلق، مهدی هاشمینسب، پرویز برومند، علی لطیفی، فرهاد مجیدی، سهراب بختیاریزاده و اسماعیل هلالی که در سالهای اخیر در تیم ملی حضور داشتند، شرایط را بهگونهای پیش برد که با همین بازیکنان غایب میشد تیمی کامل و مقتدر شکل داد که مقابل تیم ملی هم کم نیاورد.
منصور خان با تمام اینها بهانهگیری نکرد و با روی خوش نشان دادن به جوانانی چون علی کریمی، وحید هاشمیان، علی موسوی، داریوش یزدانی، ستار همدانی و کهنهکارهایی چون بهزاد غلامپور و محمود فکری تیمش را راهی بانکوک کرد تا در مسابقات پیش مقدماتی ابتدا با دو گل وحید هاشمیان، قزاقستان را شکست دهد و سپس مقابل لائوس قرار بگیرد که در نیمه اول با دو گل علی موسوی از ایران عقب افتاد و در نیمه دوم هم علیرضا منصوریان، داریوش یزدانی و علی دایی هرکدام یک گل بهثمر رساندند تا با اضافه شدن گل بهخودی دروازهبان لائوس بازی با نتیجه شش بر یک بهنفع ایران خاتمه یابد.
دو: شوک بزرگ در نخستین بازی دور مقدماتی رخ داد و والدیر ویرا که تیم ملی ایران را از جهنم سخت و سوزان ملبورن به گلستان جامجهانی فرانسه رهنمون شده بود و حق طبیعی خود میدانست در مسابقات جامجهانی هم بر روی نیمکت تیم ملی بنشیند، در رویاپردازیهای محسن صفاییفراهانی رئیس وقت فدراسیون فوتبال جایی نداشت و بعد از مسابقات مقدماتی جای خود را به تومیسلاو ایویچ داد تا این بغض تاریخی بعد از چند ماه بترکد و او در قامت مربی تیم ملی عمان برابر بازیکنان سابق خودش بایستد و کاری کند کارستان!
انگار فاصله ذوق و شوق ویرا برای پیدا کردن ته سیگارش در ورزشگاه ملبورن -که همراه با صعود ایران به جامجهانی بود- با یک تسویهحساب شخصی در بانکوک ۱۰ ماه که نه ۱۰ سال نوری بود. این در حالی بود که همین تیم عمان چند ماه قبلتر در تهران برابر تیمی متشکل از ذخیرههای استقلال با نتیجه ۲ بر یک شکست خورده بود و روی کاغذ حریفی آسان جلوه میکرد و گل دقیقه ۲۰ علی دایی هم نوید یک بازی آسان و برد پرگل را به هواداران داد
اما گل تساوی را خیلیزود در دقیقه ۲۴ دریافت کردیم تا در ادامه گل بهخودی نادر محمدخانی در دقیقه ۴۲ باعث شود که عمان پیروز به رختکن رفته و در آغاز نیمه دوم هم گل سوم خود را بهثمر برساند تا این گل آب سردی باشد بر پیکر ملیپوشان ما که میخواستند هرجوری شده گلهای خورده را جبران کنند و بالاخره در دقیقه ۶۳ از حملات خود سود برده و با گل وحید هاشمیان اختلاف را به عدد یک رساندند اما گل دقیقه ۹۰ عمانیها نتیجه غیرقابل باور ۴ بر دو را بر تابلوی ورزشگاه بهثبت رسانده بود.
سه: پس از این مسابقه تغییرات دامنهداری در ترکیب تیم ملی بهوجود آمد و نیما نکیسا از دروازهبانی ثابت تیمملی کنار گذاشته شد تا بهزاد غلامپور بعد از ۵ سال به دروازه تیم ملی برگردد. غلامپور که تا مسابقات مقدماتی جامجهانی ۱۹۹۴ رقیبی سرسخت برای احمدرضا عابدزاده به شمار میرفت و هر موقع هم که به میدان میآمد درخششی فوق تصور از خود نشان میداد- مثل بازی رفت و برگشت با سوریه در مسابقات پیشمقدماتی جامجهانی ۱۹۹۴ آمریکا- بعد از مصدومیت عابدزاده از فرصتی که بهدست آمد، استفاده نکرد و اشتباهات مکررش در مسابقات مقدماتی جامجهانی باعث شد که از تیم ملی خط بخورد و حتی درخششهای گاه و بیگاهش در استقلال هم نتوانست او را به تیم ملی برگرداند.
اما پورحیدری که سابقه همکاری با غلامپور را در تیم استقلال داشت بعد از خط خوردن عابدزاده و فیکس شدن نیما نکیسا ترجیح داد که بهزاد غلامپور را هم بهعنوان گلر دوم به بانکوک ببرد تا در ادامه مسابقات دروازهبان فیکس تیم ملی شود و بهرغم برخوردار نبودن از روحیه و جنگندگی سابق و استحکام و صلابت کافی در مقایسه با جوانیهایش باز توانست که آرامشی نسبی را به دروازه ایران برگرداند و با کمک گرفتن از خط دفاع مجربی که جواد زرینچه را در دفاع آخر داشت و نادر محمدخانی و محمد خاکپور را در کنارههایش، ترکیب سه دفاعی سیستم ۳-۵-۲ را بچینند
و در ادامه مسابقات سر و شکل بهتری به تیم ملی بدهند تا دو روز بعد وقتی مقابل تاجیکستان قرار گرفتند از اینرو به آنرو شده باشند و با دو گل دایی و گلهای کریم باقری، خاکپور و علی موسوی به پیروزی قاطع ۵ بر صفر دست یافته و برای صعود نیازمند برد در مقابل چین باشند اما این چشمبادامیهای چینی بودند که در دقیقه ۱۰ گل اول را بهثمر رساندند تا در ادامه علی دایی و باقری فرشتههای نجات تیم ملی باشند و موجبات صعود به مرحله یکچهارم نهایی را فراهم کنند تا اینبار مقابل تیم ملی ازبکستان صفآرایی کنند؛ مسابقهای که نیمه اول آن با گل علی موسوی یک بر صفر بهنفع ایران خاتمه یافت و در نیمه دوم در حالیکه ازبکها حملات پرتعدادی روی دروازه ایران تدارک میدیدند این علی دایی بود که مثل همیشه برگ برندهاش را رو کرد و با سه گلی که در دروازه حریف جای داد هتتریکاش را کامل کرده
و خود را به صدر جدول گلزنان برساند تا تیم ملی باز هم در نیمه نهایی به مصاف تیم چین برود و با تکگل موسوی از روی یک ریباند برنده بازی شده و به فینال رفته و منتظر تیم آبیپوش کویت باشد که آن روزها در سطح اول فوتبال آسیا حرفهای زیادی برای گفتن داشت و زوج خط حملهاش از مرگبارترین زوجهای آسیا بود اما این علی کریمی تازهظهور کرده که در پیستون چپ تیم ملی بازی میکرد امانشان نداد تا او یکی از نخستین گلهایش را در تیم ملی بهثمر رساند و در ادامه با گل دقیقه ۲۶ باقری بازی با نتیجه دو بر صفر بهنفع ایران تمام شده و مدال طلای بازیهای آسیایی بر سینه ملیپوشان بدرخشد.
چهار: زمانیکه ورزش بوکس یواشیواش از پستو به درآمد و با برداشته شدن ممنوعیتهای اول انقلاب بهصورت افتان و خیزان فعالیتش را از سر گرفت، برای حمایتهای معنوی از سوی ارکان نظام هم که شده، احمد ناطقنوری نماینده مردم نور در مجلس شورای اسلامی به ریاست فدراسیون بوکس رسید تا از حمایتهای ضمنی برادرش بهعنوان رئیس مجلس منتفع شود. آنموقع کسی فکر نمیکرد که در همان حضور نخست بوکسورها در بازیهای آسیایی پکن یک نقره و دو برنز توسط علیاصغر کاظمی، سیامک ورزیده و ایرج کیارستمی بهدست میآید. هرچند که آن قضیه دستکش در المپیک بارسلون مایه مزاح و اسباب خنده جهانیان شد ولی دو سال بعد هم در بازیهای آسیایی هیروشیما باز هم مشتزنان ایرانی درخشیدند و یک طلا، یک نقره و دو برنز توسط ایوب پورتقی، محمدرضا صمدی، انوشیروان نوریان و بهمن عزیزپور صید کردند تا ارزشهای خود را بیش از پیش به نمایش بگذارند.
پنج: تا وقتی که قادر میزبانی در ۵۰ کیلومتر تایمتریل انفرادی و امیر برزگری در ۴ کیلومتر تایمتریل انفرادی برنز بازیهای آسیایی ۱۹۹۸ بانکوک را نگرفته بودند، حتی نمیشد حدس هم زد که اینچنین ورزشهایی هم میتوانند برایمان مدالآور باشند و کل ورزش در کشتی، وزنهبرداری و کاراته خلاصه نشده است و با سرمایهگذاری بر روی ورزشهای مهجور هم میشود بهراحتی مدال گرفت.
