هفت صبح| برخلاف ادعای امیر عابدینی مدیرعامل اسبق باشگاه پرسپولیس، این باشگاه در زمان مصدومیت علی دایی هیچ کمکی به او نکرده است! علی دایی شناسنامه بینالمللی فوتبال ایران است که همه مردم خاطرات بسیاری از گلزنی، شادیها و افتخارات ملی و باشگاهی او دارند.
شهریار فوتبال ایران اولین بازیکن ایرانی بود که به سطح اول بوندس لیگا و فوتبال آلمان رسید؛ مردی که پیراهن تیمهای آرمینیا بیلفلد، هرتابرلین و بایرن مونیخ را پوشید.
او در تیم ملی هم بیشترین گلها را زده و سالها رکورددار گلزنی در بازیهای ملی در جهان بود تا اینکه کریستیانو رونالدو فوقستاره پرتغالی رکوردش را شکست.یکی از خاطره انگیزترین بازیهای علی دایی در تیم ملی ایران اما مصاف با بحرین در بازیهای آسیایی 1994 هیروشیماست. سرمربی آن تیم استانکو پوکله پوویچ فقید بود که علی دایی را به عنوان مهاجم نوک برگزیده و حساب ویژهای هم روی او باز کرده بود.
بازی با بحرین برای تیم ملی ایران بسیار مهم بود و علی دایی هم مثل همیشه با جان و دل بازی میکرد تا اینکه روی یک توپ بلند در عمق دفاع حریف، علی دایی و دروازهبان تیم ملی بحرین به هوا برخاستند. گلر بحرینی وقتی دید به توپ نمیرسد و مهاجم ایرانی اگر سر بزند دروازهاش باز میشود با ناجوانمردی و به سبک رزمیکاران(!) به شکم علی دایی لگد زد؛ لگدی که منجر به پارگی طحال مهاجم تیم ملی ایران شد.
عجیب آنکه علی دایی با تعصب فراوان تا پایان مسابقه بازی کرد درحالی که خودش و پزشکان تیم ملی نمیدانستند ستاره تیم کشورمان با چه مصدومیت وحشتناکی روبهرو شده است.
پس از پایان مسابقه و در رختکن تیم ملی ایران، علی دایی بیهوش به زمین افتاد و تازه آنجا سرمربی کروات و ملیپوشان متوجه وخامت اوضاع شدند.علی دایی به بیمارستانی در ژاپن منتقل شد و پزشکان بلافاصله او را به اتاق عمل منتقل کردند. پزشکان ژاپنی مبهوت مانده بودند که چطور این فوتبالیست ایرانی تا پایان مسابقه در زمین مانده و با این وضعیت بازی کرده است؟!
عمل جراحی علی دایی برای ترمیم طحال پاره حدود 10 ساعت به طول انجامید در حالی که یک کویتی نامآشنا بالای سرش بود؛ شیخ احمد آل صباح ولیعهد کویت و رئیس کمیته المپیک آسیا! سالهاست امیر عابدینی که در آن مقطع همزمان رئیس فدراسیون فوتبال و مدیرعامل باشگاه پرسپولیس بود از ماجرای علی دایی خاطره ساخته و در رسانهها تعریف کرده که چنین و چنان کرده است. علی دایی هم در همه این سالها سکوت کرده و حرفی نزده اما آن اتفاق داستانی طولانی دارد که حاکی از دلخوری شدید اسطوره فوتبال ایران از امیر عابدینی است.
در حالی که شیخ احمد ولیعهد کویت بالای سر علی دایی در بیمارستان حاضر و مرتب پیگیر احوالش بوده، امیر عابدینی تمام این ماجرا را به نام خود سند زده است.علی دایی خودش در این رابطه توضیح میدهد:« نکته جالب و مهم برای من حضور ولیعهد کویت در بیمارستان بود که ریاست کمیته المپیک آسیا را هم برعهده داشت. او یک لحظه هم از پیگیری وضعیت سلامتی من غافل نبود. پزشکان ژاپنی گفتند عملی که روی من انجام دادند، باعث انسداد رودهام میشود و باید عمل دیگری روی من انجام شود.
ولیعهد کویت آماده بود که بهترین شرایط درمانی را برای من در هر کجا که لازم باشد فراهم کند اما ترجیح دادم در تهران این عمل صورت بگیرد. ولیعهد کویت که ریاست باشگاه العربی کویت را نیز به عهده داشت، سعد الحوطی، کاپیتان سابق تیم ملی کویت را به تهران فرستاد تا پیشنهاد قابل توجهی به من بدهد. پس از عمل جراحی دوم در تهران و طی کردن دوران نقاهت، تازه شروع کرده بودم به راه رفتن آهسته و آرام. سعد الحوطی گفت ولیعهد کویت گفته علی دایی را مجاب و راضی کن که به کویت بیاید.
ولیعهد کویت پیغام داده بود که حاضرم با علی دایی قراردادی 300 هزار دلاری ببندم که بیاید اینجا فقط راه برود تا سلامتی کاملش را به دست بیاورد. حتی اگر برای ما بازی نکرد، اصلاً مهم نیست.» نکته جالب اما جایی است که علی دایی اسطوره فوتبال ایران درباره همکاری و مساعدت باشگاه پرسپولیس (باشگاه علی دایی در آن زمان) میگوید:« همکاری و مساعدت؟! هیچی. فقط باشگاه پرسپولیس در آن زمان لطف کرد حقوق و مزایای من را قطع کرد. شکر خدا مغازه کوچکی در منیریه داشتم که سبب شد دستم جلوی کسی دراز نشود و از کسی کمک نخواهم.»
