به گزارش هفت صبح، ایزدیار، در مقایسه با سایر همنسلانش، چون باران کوثری و ترانه علیدوستی هم دیرتر وارد سینما شد اما از موقعیتی که در اختیارش قرارگرفته بهخوبی استفاده میکند. همین ستاره سازی با تأخیر در مورد بازیگران مرد هم مصداق دارد. جایی که بازیگر بااستعدادی چون امیر جدیدی، چند سالی است که مطرحشده است و بهرام رادان، شهاب حسینی و محمدرضا فروتن، همچنان ستارههای پرقدرت سینمای ایران محسوب میشوند.
پریناز ایزدیار، اما بهراستی یک ستاره است. مسیرش را که نگاه کنید، کوشش او در رشد و تکامل را درمییابید. درخشش ایزدیار با سریال پنج کیلومتر تا بهشت شروع شد و بعدتر در زمانه به اوج رسید. اما او بهجای آنکه به موفقیت تازهاش تکیه کند و دلخوش شود، باز خودش را به چالش میکشد و راهش را در سینما باز میکند. از نقشهای فرعی و کوچک در توفیق اجباری و ورود آقایان ممنوع شروع میکند و به بهترین و مهمترین آثار سینمای ایران میرسد.
ایزدیار بااخلاق حرفهای و دوری از حاشیه، بر حرفهاش تمرکز میکند و امروز به جایگاهی میرسد که قبلتر از او کمتر بازیگری موفق به دستیابی به آن شده است. ایزدیار با یک کاریزمای درونی، بازی که درنهایت کنترلشدگی به بازی بدن و نگاه پر از احساس ختم میشود بیننده را میخکوب میکند. انگار چشم بیننده در جریان فیلم دائم به دنبال اوست و کنش بعدیاش را جستجو میکند. یک توانایی بینظیر که بازیهای ایزدیار را چشمگیر و بهیادماندنی میکند.