هفت صبح| صبح چهارشنبه، تهران حال و هوای دیگری داشت؛ شهری که هنوز از زمزمههای شب قدر و نام امیرالمؤمنین علی(ع) در مساجد و حسینیهها لبریز بود، حالا آماده بدرقه فرزندان شهید خود میشد. بیستویکم ماه رمضان، سالروز شهادت امیرالمومنین علی(ع)، امسال برای کشورمان، روزی است که مردم در سوگی جمعی با فرماندهان و شهروندانی وداع کردند که در حملات هوایی آمریکا و رژیم صهیونیستی به شهادت رسیدند.
از ساعتها پیش از آغاز رسمی مراسم، میدان انقلاب و خیابانهای اطراف آن آرام آرام پر از جمعیت شد. مردم روزهدار، برخی با چهرههایی که نشان از بیداری شب قدر میداد، با پرچمهای سهرنگ ایران در دست، خودشان را به میدان رسانده بودند. قرار بود مراسم تشییع از ساعت ۱۳:۳۰ آغاز شود، اما جمعیت از ظهر در میدان انقلاب گرد آمده بود؛ گویی شهر برای بدرقهای بزرگ آماده شده است.
صدای تلاوت قرآن، نوحهخوانی و صلوات در فضای میدان پیچیده بود. پرچمهای سیاه در کنار پرچمهای ایران در دست مردم دیده میشد و تصاویر فرماندهان شهید در میان جمعیت بالا رفته بود. فضای میدان آمیزهای از سوگ و معنویت بود؛ شهری که شب گذشتهاش تا سحر دعا خوانده بود، حالا در خیابانهایش با شهیدان خود وداع میکرد.
در این مراسم، پیکر شماری از برجستهترین فرماندهان نظامی کشور تشییع شد؛ از جمله امیر سپهبد شهید «سید عبدالرحیم موسوی» رئیس شهید ستاد کل نیروهای مسلح، سردار سپهبد شهید «محمد پاکپور» فرمانده کل شهید سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، امیر دریاسالار شهید «علی شمخانی» دبیر شهید شورای دفاع کشور، امیر سرلشکر شهید «عزیز نصیرزاده» وزیر شهید دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و سرلشکر بسیجی شهید «محمد شیرازی» رئیس شهید دفتر فرماندهی معظم کل قوا.
همچنین پیکر شماری دیگر از فرماندهان شهید از جمله سردار درهباغی، سردار علی تاجیک، سردار داود عسگری، سردار حسینی مطلق، سردار بابائیان، سردار هلالی و سردار شهید رضائیان، بر دوش مردم تشییع شدند. در کنار این فرماندهان، پیکر شماری از شهروندان نیز که در حملات اخیر به شهادت رسیدند، در میان اشک و اندوه مردم بدرقه شد. در میان آنان خانوادههایی دیده میشدند که چند عضو خود را همزمان از دست داده بودند؛ تصویری که بار دیگر عمق اندوه این روز را برای حاضران یادآوری میکرد.
مراسم از میدان انقلاب آغاز شد و جمعیت در طول مسیر تا معراج شهدا حرکت کرد. خیابانها مملو از مردمی بود که با شعارها و صلوات، پیکر شهدا را بدرقه میکردند. بسیاری از خانوادهها با کودکان خود آمده بودند؛ برخی شاخههای گل در دست داشتند و برخی دیگر با چشمانی اشکآلود تنها نظارهگر حرکت جمعیت بودند.
در میان جمعیت، مردی که پرچم ایران را در دست داشت، آرام زیر لب صلوات میفرستاد. کمی آنسوتر زنی میانسال با چشمانی اشکآلود تصویر یکی از شهدا را در دست گرفته بود. گروهی از جوانان نیز در کنار هم شعار میدادند. این صحنهها نشان میداد که مراسم، بدرقهای مردمی است که از دل شهر برآمده است.
مسیر میدان انقلاب تا معراج شهدا در این ساعات به مسیری از اشک و احترام تبدیل شده بود. خودروها در خیابانهای اطراف آرام حرکت میکردند و بسیاری از رانندگان با دیدن جمعیت، برای لحظاتی توقف میکردند و صلوات میفرستادند. صدای نوحهخوانی گاه در میان جمعیت بلندتر میشد و جمعیت همراه با آن زمزمه میکرد.
تا عصر، جمعیت همچنان در مسیر حرکت مراسم حضور داشت. برخی از مردم در حاشیه خیابان ایستاده بودند و تنها با نگاه، پیکر شهدا را بدرقه میکردند. برخی دیگر همراه جمعیت تا پایان مسیر حرکت کردند. تهران در این روز، صحنه پیوند سوگ و معنویت بود. شهری که در سالروز شهادت امام علی(ع) یاد آن امام بزرگوار را گرامی داشت و با فرزندان شهید خود نیز وداع کرد.
