در گفت‌وگو با اسماعیل امینی، شاعر و منتقد ادبی، بخش مهمی از بحث به روانشناسی مخاطب امروز اختصاص یافت؛ مخاطبی که به‌گفته امینی، بیش از آن‌که در پی درک اثر هنری باشد، در جست‌وجوی تایید شدن است. او این رویکرد را آفتی بزرگ برای نقد ادبی و طنز می‌داند، چراکه داوری‌ها بر اساس پسند شخصی شکل می‌گیرد نه فهم زیبایی‌شناسانه. امینی معتقد است که مخاطب معاصر پیش از مواجهه با اثر، دنبال سازگاری فکری و ایدئولوژیک با خالق آن است؛ نتیجه‌اش شکل‌گیری دوقطبی‌های کاذبی‌ست چون «شعر نو یا کهن».